buńczucznie


buńczucznie
buńczucznie {{/stl_13}}{{stl_8}}przysł., buńczucznieej, {{/stl_8}}{{stl_7}}od przym. buńczuczny: Odpowiadać buńczucznie. Buńczucznie odgrażać się komuś. {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • buńczucznie — buńczucznieej przysłów. od buńczuczny (tylko w zn. 1) Buńczucznie potrząsać czupryną. Zachowywać się buńczucznie …   Słownik języka polskiego

  • szabelka — Pobrzękiwać, potrząsać, wymachiwać itp. szabelką a) «manifestacyjnie grozić zbrojnym wystąpieniem»: Mit Polaka wymachującego szabelką odchodzi w przeszłość. Młodych ludzi charakteryzuje przede wszystkim pragmatyzm. Wprost 899/2000. b) «zachowywać …   Słownik frazeologiczny